[AC Fanfic] Charm

posted on 30 May 2013 02:56 by darkmegido in Fanfic directory Fiction
 
Title : Charm
 
Pairing : Yusuf / Ezio
 
Rate : PG
 
 
---------------------------------------------------------------- 



“เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้สนทนากับท่าน ข้าหวังว่าท่านจะพบสิ่งอันน่าดึงดูดในสถานที่แห่งนี้”


ปราชญ์หนุ่มเอ่ยขึ้นขณะก้าวย่างตามชายสูงวัยที่เดินนำจากเรือสำเภาลงสู่แผ่นดินใหญ่เบื้องหน้า


“ข้าศรัทธาเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พานพบสิ่งนั้นเช่นกัน” ชายในชุดคลุมเอ่ยตอบขณะก้าวเดินต่อไป เพียงไม่กี่ก้าวจึงได้ยินเสียงเด็กหนุ่มเบื้องหลังซึ่งเอ่ยแสดงน้ำใจแก่สุภาพสตรีนางหนึ่งที่หอบหิ้วของชิ้นใหญ่ในมือตามมาอย่างสุภาพ


“ให้ข้าช่วยเถิด ท่านผู้หญิง”


หล่อนแย้มยิ้มกับความนอบน้อมของนักศึกษาหนุ่มตรงหน้า นางเอ่ยขอบคุณเล็กน้อยก่อนค่อยๆบรรจงยื่นกล่องกระดาษในมือให้อีกฝ่ายอย่างระมัดระวัง


“เป็นทั้งนักปราชญ์แลสุภาพบุรุษอย่างยิ่ง เจ้านี่ช่างน่าประหลาดใจยิ่งนัก” เอสซิโอเห็นดังนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยสรรเสริญพลางผายมือไปทางเด็กหนุ่มตามมารยาทอันควร


“เป็นเรื่องเล็กน้อยยิ่งนัก สหายข้า ขอให้พระเจ้าคุ้มครองท่าน”


ทั้งคู่ส่งสายตาแลกเปลี่ยนความเป็นมิตรซึ่งกันและกัน ก่อนที่ชายนักศึกษาจะก้าวลับพ้นสายตา หากแต่ไม่ทันที่เอสซิโอจะได้เปรยมองตามไป เขารับรู้ถึงแรงปะทะบนบ่าอย่างกะทันหันจนทำให้สะดุ้งทั้งตัว


“ยินดีต้อนรับ พี่ชาย!” มือสังหารเหลียวร่างกลับไปเผชิญทันที สำเนียงตุรกีอันไม่คุ้นหูถูกเอ่ยออกมาจากชายผู้อุกอาจเบื้องหน้า “เว้นเสียแต่ว่าตำนานจักเป็นเรื่องโป้ปด ท่านคือชายผู้ที่ข้าเฝ้าปรารถนาจะพบมานาน ซึ่งเป็นทั้งผู้นำและผู้ชี้แนะอันเลื่องลือ”


สายตาหลักแหลมอย่างนักสังหารชั้นปรมาจารย์ทำงานโดยอัตโนมัติ เอสซิโอพิศมองสำรวจชายแปลกหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า ใบหน้าคมสันด้วยสายเลือดเตอร์กิชเข้มข้น จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาและผมสีเข้ม หนวดเคราขึ้นดกหนาเชื่อมลามถึงจอนผมหยักศกยิ่งขับให้ใบหน้าดูคมเข้มยิ่งขึ้น ริ้วรอยแห่งวัยปรากฎขึ้นประปรายบนรูปหน้าคร้ามบ่งบอกประสบการณ์ชีวิตที่เจ้าตัวสั่งสมมา


หากแต่ยังคงเยาว์ เมื่อเทียบกับนักปลิดชีพระดับหัวหน้าที่ได้ผ่านมาครึ่งชีวิตอย่างเขา


“เอสซิโอ ออดิตอเร่ เดอ.....ลา ลา ลา” เอสซิโอหรี่ตาลงทันทีเมื่อได้ยินนามของตนผิดแผกด้วยสำเนียงหยอกล้อ ดวงตาเฉียบแหลมราวกับจะแทงทะลุคนตรงหน้าเสียให้ได้


“เจ้าว่าอย่างไรนะ?”


“อา...ขออภัย ข้ามักจะมีปัญหากับภาษาอิตาเลี่ยนอันน่าฉงนนี้บ่อยๆ” แม้จะรู้ว่าตนเองพูดผิด แต่ชายหนุ่มที่แสดงทีท่าน้อมรับความผิดยังคงแฝงด้วยรอยยิ้มยียวนเต็มเปี่ยม เพียงแต่เจ้าของชื่อนั้นพยายามไม่ติดใจเอาความอะไร


“ดา ฟิเรนเซ่....คือเมืองที่ข้าถือกำเนิด”


“โอ้ ใช่! ดั่งเช่นขนบธรรมเนียมของเจ้า.....ข้าคงจะเป็น ยูซุฟ ทาซิม ดา อิสตันบูล...... เยี่ยม ข้าชอบชื่อนี้!”


เอสซิโอตัดสินใจเพิกเฉยต่อท่าทางซุกซนของชายผู้กล่าวแนะนำตน ก่อนชำเลืองมองตึกรามบ้านช่องรูปร่างแปลกตา “อิสตันบูล....คืออีกนามของเมืองนี้รึ?”


“ใช่แล้ว! เป็นชื่อที่ชาวเมืองมักเรียกขานกัน มาเถิด ท่านผู้ชี้นำแห่งฟิเรนเซ่ ข้าจะพาท่านไปดูรอบๆเอง” ‘ยูซุฟ’ ชายมือสังหารชาวเติร์กถือวิสาสะตบไหล่เขาอีกครั้ง ก่อนรั้งพาชายผู้มาเยือนสู่ประตูเมืองอันเป็นถิ่นกำเนิดของตน


แม้จะไม่ชอบใจนักที่มีบุรุษเพศมาแตะต้องร่างกาย ทั้งอีกฝ่ายยังหมั่นส่งสายตายักคิ้วชวนจั๊กจี้หัวใจมาเป็นระยะอย่างน่าหมั่นไส้ นักสังหารแห่งฟิเรนเซ่จำเป็นต้องก้าวตามอีกฝ่ายไปแต่โดยไม่ปริปากแต่อย่างใด



----------------------------------------------------------------




“เอสซิโอ มีดตะขอของท่านอยู่ไหนเล่า?” ยูซุฟโพล่งออกมาเมื่อกวาดสายตาไปจนถ้วนทั่วร่างของผู้ชี้แนะ เอสซิโอเพียงเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม


“มีดตะของั้นรึ?”


เพียงพริบตาเดียว สิ่งที่ว่าก็ถูกชักออกมาจากแขนเสื้อของนักฆ่าหนุ่มตุรกีเป็นการชี้แจง “ท่านไม่เคยเห็นหรอกรึ?  ข้าเติบโตมากับมันเชียวนะ”


เพียงกระดิกนิ้ว ชายใต้บังคับบัญชาของยูซุฟก็โยนห่อของส่งมาให้ เขาส่งของในนนั้นต่อให้เอสซิโอรับไปเพื่อสำรวจมันอย่างละเอียด หลังสวมใส่ใบมีดรูปร่างแปลกประหลาดเข้าบริเวณข้อมือเรียบร้อยแล้ว มือสังหารในเสื้อคลุมพลิกแขนตนเองไปมาอย่างพิจารณา


“แสดงให้ข้าเห็นทีสิ ว่ามันใช้งานอย่างไร”


“ใครกันแน่ที่เป็นผู้ชี้นำในครานี้ เอสซิโอ? ข้าชักจะสงสัยเสียแล้วสิ ฮะฮ่า”


ในเวลาไม่นานนัก เอสซิโอได้เรียนรู้วิธีการใช้เจ้า‘มีดตะขอ’ซึ่งมีรูปร่างหน้าตาพิสดารนี้จากชายแห่งอิสตันบูล และค้นพบว่ามันสามารถใช้ประโยชน์ได้มากทีเดียว หลังจากที่ผู้เป็นเจ้าถิ่นอธิบายถึงส่วนประกอบของมีดเล่มนี้ ยูซุฟแหงนมองไปยังหอคอยสูงชะลูดเบื้องหน้าพลางแย้มยิ้มอย่างนึกสนุก


“แล้วถ้าหากเป็นเป้าหมายที่ท้าทายขึ้นเล่า? หากให้ข้าคะเนแล้ว ด้วยสังขารอันไม่ยั่งยืนของท่านนั้น ข้าอาจจะขึ้นไปถึงก่อนก็ได้นะ” น้ำเสียงและรอยยิ้มท้าทายเร่งให้เลือดนักสู้ในร่างนักสังหารแห่งฟิเรนเซ่เดือดขึ้นทันที


“ได้ คอยดูก็แล้วกัน” น้ำเสียงเฉียบขาดเอ่ยออกมาพร้อมที่เอสซิโอพุ่งร่างออกนำไปก่อน เขาเริ่มปีนป่ายขึ้นไปตามบานหน้าต่างและราวอิฐที่คาดเป็นแนวยาวพอให้ยึดเกาะร่างได้ แม้ร่างกายอาจไม่เยาว์วัยเมื่อแต่ก่อน แต่จิตใจของเขายังเปี่ยมด้วยพลัง


“สนุกใช่ไหมล่ะ?” น้ำเสียงทะเล้นดังขึ้นมาจากด้านล่าง เอสซิโอตวัดหางตามองผู้ที่ปีนตามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ทั้งสองห่างกันเพียงไม่กี่ฟุต ก่อนที่ชายผู้ถูกท้าทายจะเร่งเครื่องตะกายอิฐปูนนำขึ้นไป “ดูเหมือนว่าท่านจะรวมเป็นหนึ่งกับมีดตะขอได้เสียแล้ว แต่อย่าลืมว่าข้าคือผู้ที่เติบโตมากับมัน!”


“คอยเวลาที่เจ้าพ่ายแพ้เสียเถิด ยูซุฟ” มือปลิดชีพอาวุโสส่งเสียงขรมลอดผ่านซี่ฟันที่ขบเขี่ยวกันออกมา การเร่งส่งตัวขึ้นสู่ยอดหอคอยด้วยความรวดเร็วทำให้เขาหมดพลังเร็วยิ่งขึ้น หากแต่ประสบการณ์และสัญชาตญาณยังคงนำพาเขาขึ้นสูงไปเรื่อยๆ


เว้นเสียแต่สังขารไม่อาจเป็นไปดั่งใจหมาย ตะขอเกี่ยวที่ตวัดเข้าหาแนวสันกำแพงกลับคลาดเคลื่อนทำให้ร่างของเขาร่วงหล่นลงมา


“!”เอสซิโอเบิกตากว้างทันทีเมื่อไม่สามารถหาที่ยึดเหนี่ยวได้ อย่างไรเสีย ฟ้าก็ยังคงเมตตาปรานีเมื่อเขารู้สึกถึงแรงที่เหนี่ยวรั้งลำตัวเขาไว้ ยูซุฟที่กลายเป็นผู้ช่วยชีวิตขยับโอบประคองร่างในอ้อมแขนแนบแน่นยิ่งขึ้น


“เห็นทีสิ่งที่ข้าพูดจักเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว?” ชายชาวเติร์กส่งรอยยิ้มเห็นซี่ฟันขาวแก่ ‘ท่านอาจารย์’ ซึ่งยิ่งทำหน้าบูดบึ้งเข้าไปอีก เอสซิโอขยับร่างจนสามารถสลัดหลุดออกจากพันธนาการได้ ก่อนไต่ปีนขึ้นไปบนยอดหอคอยอีกครั้ง


ยูซุฟเพียงมองตามชายเสื้อคลุมที่ปรกใบหน้าตน พลางลอบยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างพอใจ


----------------------------------------------------------------



“ยินดีต้อนรับสู่คอนสแตนติเนีย เอสซิโอ ที่ซึ่งเป็นจุดบรรจบของโลกใบนี้”

ท้ายสุดแล้วยูซุฟก็ขึ้นมาถึงก่อน ชายหนุ่มผายมือทั้งสองนำเอสซิโอสู่ภาพเบื้องหน้า อารยธรรมและความรุ่งเรืองของเมืองสองทวีปปรากฎอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว


“หลายชั่วอายุคนที่ได้ปกครองเมืองแห่งนี้ แต่พวกเขาไม่อาจทำให้นางอ่อนกำลังลงได้เลย นางจักคืนฟื้นอำนาจอยู่เสมอ” ตะวันที่ทอแสงแรงกล้าทำให้ชายหนุ่มต้องหรี่ตาลง แม้เขาจักเป็นพลเมืองแห่งนี้โดยกำเนิดก็ตาม แต่ยูซุฟยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงคล้ายอัศจรรย์ใจกับความจริงที่ได้กล่าวไป


“แลเป็นสถานที่ซึ่งเหมาะสมจะเรียกว่า ‘บ้าน’ ทีเดียว”


“แน่นอนอยู่แล้ว” ยูซุฟเผยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ออกมาอีกครั้ง ชายหนุ่มเผยความจริงใจของตนผ่านทั้งในแววตาและน้ำเสียง ซึ่งสามารถสะกดผู้จ้องมองได้อย่างร้ายกาจ


เอสซิโอเพียงพยักหน้ารับและจดจ้องภาพตรงหน้าคล้ายพยายามจดจำรอยยิ้มนั้นไว้

“ท่านมีโอกาสแก้ตัวอีกครั้ง ใครลงไปถึงข้างล่างก่อนคือผู้ชนะที่แท้จริง” ผู้เอ่ยท้าส่งเสียงสรวลอย่างเริงร่า ก่อนเหยียบย่างบนคานไม้เพื่อดิ่งร่างลงสู่พสุธาเบื้องล่าง แขนทั้งสองที่เหยียดออกเผชิญกับห้วงอากาศดังนกเหยี่ยวที่ร่อนลงเพื่อฉกฉวยเหยื่อ


ชายนักสังหารผู้ชาญประสบการณ์เพียงก้าวตามไป ณ จุดที่อีกฝ่ายทิ้งร่างลงพื้นดินอย่างสง่างาม เอสซิโอย่อร่างคุกเข่าลงก่อนกวาดสายตามองทิวทัศน์สุดลูกหูลูกตาเบื้องหน้า ภาพของสิ่งก่อสร้าง ปราสาท แนวรั้วประดับลวดลาย สถานศาสนา ผู้คนที่กำลังดำรงชีวิตประจำวัน เขาเริ่มเก็บรายละเอียดและจดจำสิ่งที่ได้พบเห็นเข้าสู่ความทรงจำทั้งหมด


แม้แต่ภาพที่เขาจดจำได้แม่นยำที่สุด กลับเป็นมือสังหารชายเลือดเตอร์กิชที่ยืนส่งเสียงโห่ร้องและโบกมือไหวๆเรียกเขาจากฐานหอคอย แม้บนผ้าโพกหัวนั้นจะยังอุดมด้วยเศษฟางซึ่งเป็นที่รับรองแต่เจ้าตัวดูไม่สนใจแม้แต่นิด


ดวงตาคมกริบของผู้ชี้นำจากต่างแดนเพ่งมองภาพกวนใจเบื้องล่างก่อนเผยรอยยิ้มบางประดับมุมปาก เขานึกย้อนไปถึงคำพูดของปราชญ์ผู้เยาว์ที่ได้พบเจอเมื่อครั้งลงเรือมาด้วยกัน


"เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้สนทนากับท่าน ข้าหวังว่าท่านจะพบสิ่งอันน่าดึงดูดในสถานที่แห่งนี้”
 

เขาค้นพบเสน่ห์แห่งอิสตันบูลแล้ว หากแต่มันเกิดขึ้นจากเมืองอันงดงาม หรือจากสิ่งใดกันเล่า?


“ครานี้ข้าจักยอมเป็นผู้ปราชัยก็ได้ ยูซุฟ ทาซิม”



----------------------------------------------------------------

 

 
จขบ.แต่งฟิคเกมที่ตัวเองไม่ได้เล่นอีกแล้วค่ะ 5555 ขออภัยด้วยนะคะถ้ามีข้อผิดพลาด ยังไงก็เม้นต์ท้วงทิงได้นะจ๊ะ
 
จะว่าไปแล้ว สืบเนื่องจากที่ Exteen รณรงค์เรื่องการงดโพส NC ในบล็อค จขบ.เลยคิดว่าจะโพสฟิคไว้ในแหล่งอื่น และโพสลิงค์บอกไว้ในนี้แทนนะคะ
 
กดดูได้ที่หน้า Fanfiction ด้านบนค่ะ ฟิคที่ไม่ได้ลงในExteen จะวงเล็บว่า Outside ไว้ (ซึ่งตอนนี้มีแค่ Awaken จาก Dead Space เรื่องเดียว) ยังไงก็จะพยายามอัพเดตเรื่อยๆค่ะ
 
ถ้าใครมีไอเดียอะไรลองโพสๆดูได้นะคะ จขบ.อยากได้ไอเดียใหม่ๆมั่ง 5555
 
ยังไงก็ขอบคุณที่อ่านนะคะ m(_ _)m


 

Comment

Comment:

Tweet

/leap of faith ตามสองคนนั้นปัยย์O<---------------<
แงงงง ไม่นึกว่ากัสจิแต่งคู่นี้ด้วยยย เปิดมาทีแรกตกใจแทบกรี๊ด ฮืออ ซุฟในฟิคน่ารักมากมากมากมากมาก(มากล้านคำ) ส่วนโอ้... ดิฉันโนคอมเม้นต์ค่ะ จงเป็นคุณตาซื่อๆให้ซุฟเจ้าเล่ห์ๆทานต่อไปซะ
ชอบฉากที่โอ้ร่วงแล้วซุฟประคองไว้มาก เรื่องข้อมูลมิเป็นไร เราจักสครีมท่านเอง /จขบ.ตบดิฉัน
ปล. เราต้องการนีวานฟิลด์ พลีสสส /โดนเตะอีกรอบ

#1 By AkiyaS on 2013-05-30 03:55

Categories