[Dead Space Fanfic] Make us Whole again

posted on 02 Dec 2012 18:53 by darkmegido in Fanfic directory Fiction
 
 
Title : Make us Whole again
 
Pairing : Isaac Clarke

Rate : R
 
Warning : PWP, NSFW, SM, ยาวโพดๆ
 
 
------------------------------------------------------




“จอห์น.......จอห์น....ได้ยินผมไหม”


[สัญญา-......ย่มา---......คุณช่วยไปที่จุด----....] ฝ่ายนั้นติดต่อกลับมาได้เพียงไม่กี่วินาทีก่อนถูกคลื่นแทรกจนดับหายไปอีกครั้ง

ไอแซคละมือออกจากเครื่องจับสัญญาณอย่างปลดปลง เขากระชับปืนในมือตนเองอีกครั้ง สาวเท้าก้าวไปเรื่อยๆทิ้งร่องรอยเหยียบย่ำไปตามพื้นหิมะขาวโพลน พยายามคลำหาทางท่ามกลางลมหนาวที่พัดบดบังทัศนวิสัยไปเสียสิ้น



ไอแซคและจอห์นคลาดกันเมื่อชั่วโมงที่แล้ว หลังจาก‘เนโครมอร์ฟ’กลุ่มหนึ่งบุกโจมตีพวกเขาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย กว่าที่ไอแซคจะสามารถจัดการปีศาจน่าสยดสยองเหล่านั้นได้หมด รู้ตัวอีกทีจอห์นก็หายไปจากสายตาเขาเสียแล้ว จอห์นอาจโดนพวกมันลากตัวไปด้วยก็เป็นได้

แต่อย่างน้อย....เสียงจากสัญญาณติดๆดับๆนั้นก็ทำให้รู้สึกอุ่นใจขึ้นบ้างว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่

เขาอาจเป็นชายที่โชคร้ายที่สุดในโลก ต้องจากบ้านเกิด ติดอยู่ในอวกาศนานหลายปีและจนถึงตอนนี้เหมือนว่าหนทางที่จะได้กลับดาวแม่ยิ่งริบหรี่ลงทุกขณะ แต่กระนั้นไม่รู้ว่าพระเป็นเจ้าเมตตาหรือเวทนาสงสาร ทำให้เขาได้พบจอห์น คาร์เวอร์ หนึ่งในผู้รอดชีวิตที่ท้ายสุดได้ร่วมเดินทางไปกับเขา

ในครั้งแรก ไอแซคไม่คุ้นชินเท่าไหร่นักกับการมี‘เพื่อน’ร่วมทาง แต่เมื่อเวลาผ่านไปเขาถึงได้ตระหนักว่าตัวเองโชคดีขนาดไหน

ท่ามกลาง ‘พวกมัน’ ซึ่งมีปริมาณมหาศาล รูปร่างน่าสยดสยองประหนึ่งผุดขึ้นมาจากนรก เสียงหวีดร้องชวนขนหัวลุก กระหายเลือด ไม่กลัวตาย ที่พร้อมพุ่งตรงมาเพื่อกระชากคอให้หลุดออกจากร่างนั้น การมีมนุษย์ซักคนอยู่เคียงข้างทำให้เขารู้สึกโล่งอกอย่างน่าประหลาด

แม้ว่าบางครั้งเขารู้สึกคลางแคลงเกี่ยวกับจอห์น แต่ไอแซคตัดสินใจเก็บพับความสงสัยนั้น และก้าวขาที่เริ่มแข็งค้างด้วยอากาศหนาวเหน็บต่อไปเพื่อหาจุดหมายปลายทาง



และสวรรค์....เขาได้พบกับซากยานอับปาง สภาพโดยรอบถูกทำลายย่อยยับและปล่อยให้ทิ้งร้างโดยไม่ต้องสงสัยว่าเป็นฝีมือของใคร

การบุ่มบ่ามเข้าไปในเขตที่ชุกชุมด้วยศัตรูไม่เคยอยู่ในตรรกะของไอแซค แต่หากยังยืนอยู่ตรงนี้ลมหนาวที่พัดผ่านชุดป้องกันรุนแรงเหมือนทิ่มแทงเข้าไปถึงกระดูกอาจทำให้ถึงตายก่อนที่จะถูกฆ่าตายแน่นอน และไม่แน่ว่าในนั้นอาจจะมีอุปกรณ์อะไรที่หลงเหลืออยู่พอให้เขาได้ใช้งานได้บ้าง

ก่อนที่เสียงลมจะเริ่มหวูดครางอย่างน่าสะพรึงกลัว ไอแซคตัดสินใจไม่หันหลังกลับและรีบตรงดิ่งเข้าตัวยานทันที

ด้านในตัวยานอุ่นกว่าข้างนอกมาก แม้ไอแซคที่อยู่ในชุดเกราะยังรู้สึกได้ แต่เขาไม่วางใจมากพอจะถอดครอบหัวออกเพื่อสูดอากาศ เสียงซอกแซกของวิทยุสื่อสารดังขึ้นข้างใบหูทำให้ชายหนุ่มพยายามติดต่อหาจอห์นอีกครั้ง

“จอห์น ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน”

ระหว่างพยายามหาจุดที่สัญญาณลื่นไหลพอ ไอแซคไม่รู้เลยว่าเขาเดินลึกเข้ามาในตัวยานแล้วขนาดไหน อาจเป็นเพราะบรรยากาศในนี้ดู....ปลอดภัยกว่าด้านนอกหากเขาไม่คิดไปเอง ถุงมือนั้นกระชับลำกล้องปืนแน่นขึ้นเพื่อความสบายใจของตนเอง เซนเซอร์จับภาพด้านหน้าเริ่มประมวลผลอากาศและสภาพแวดล้อมในตัวยานพร้อมรายงานผลเป็นระยะ



ครืด...


ไอแซคเอี่ยวตัวทันทีเมื่อได้ยินเสียงจากด้านหลัง เสียงเหมือนมีอะไรบางอย่างพุ่งผ่านเขาไป


เครื่องกลยังคงจับไม่ได้ว่าเป็น‘อะไร’ แต่สัญชาตญาณเตือนเขาว่าต้องมีสิ่งผิดปกติอยู่ในยานลำนี้แน่นอน ไอแซคหรี่ตาลงอย่างเผลอตัวแม้ว่าเซนเซอร์สายตาจะช่วยโฟกัสภาพด้านหน้าให้มองเห็นชัดยิ่งขึ้น เขาก้าวย้อนกลับไป ตรงไปยังจุดที่ได้ยินเสียง ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกว่าเหงื่อในกายตนเริ่มซึมออก เขาสูดหายใจเข้าลึกไล่ความกลัวที่เริ่มบีบคั้นจนอึดอัดไปทั้งร่าง

ผ่านไปห้องแล้ว...ห้องเล่า...ไอแซคยังคงไม่พบสัญญาณของสิ่งมีชีวิตหรือ‘เคย’มีชีวิตแม้แต่น้อย



บางทีอาจจะคิดไปเอง...


บ่อยครั้งที่ไอแซคเห็นภาพหลอน จิตแพทย์บอกว่าเขามีอาการทางประสาทจำเป็นต้องได้รับการรักษาทำให้เขาต้องถูกกักตัว แต่เหมือนว่าอาการนั้นจะยิ่งแย่ลงเมื่อต้องมาอยู่ในสภาพที่อุดมด้วยเลือดและเศษเนื้อเรี่ยรายตามทาง แต่ยังดีที่ภาพหลอนนั้นไม่พยายามฆ่าเขาเหมือนที่แล้วๆมา

ไม่ทันที่ไอแซคจะวางใจ กลับมีอะไรบางอย่างพุ่งมาคว้าข้อเท้าของเขาไว้

“!!”

ชายหนุ่มสะดุ้งเฮือก ก่อนจะรู้ตัวว่าถูกดึงให้ล้มและจับลากไปตามพื้นเหล็กของยานด้วยสิ่งที่มีลักษณะเหมือนรยางค์ขนาดใหญ่ ผิวสีแดงเหมือนกล้ามเนื้อที่ถูกยืดแผ่ออกเริ่มดึงเขาลึกเข้าไปในตัวยานอย่างรวดเร็ว ไอแซคพยายามตะเกียกตะกาย หาที่ยึดเกาะแต่ไม่สามารถต้านทานแรงของมันได้ แม้แต่กระสุนอาวุธที่พกติดตัวยังไม่สามารถเจาะทะลุผิวหนาๆนั้นได้

เสี้ยววินาทีที่ไอแซคเริ่มเกิดความคิดจะกลั้นใจตัดขาตัวเองทิ้ง เบื้องหน้านั้นปรากฎโพรงขนาดใหญ่พอที่มนุษย์จะลอดเข้าไป ดวงตาสีเขียวเบิกกว้างทันทีเมื่อเห็นหายนะ ก่อนยิ่งกระเสือกกระสนดิ้นรนเมื่อความตายใกล้มาเยือนมากขึ้นทุกขณะ แต่กรงเล็บที่ยึดเกาะอยู่รอบข้อเท้าแน่นหนาไม่ปล่อยให้ผู้บุกรุกหนีไปได้ ร่างของเขาถูกหนวดนั้นยื้อยุดเข้าไปถึงครึ่งตัวขณะพยายามยึดเกาะกับปากโพรงอย่างสิ้นหวัง

แรงบีบจากปากโพรงทำให้ครอบเหล็กบนหัวหลุดออกไปก่อนถูกดูดเข้ามาทั้งตัว ร่างกายตกกระแทกลงบนพื้นอย่างแรงทิ้งให้เขานอนบิดคู้ ไอแซคเงยหัวขึ้นอย่างประหลาดใจเมื่อพบว่าภายในนี้มีอากาศให้เขาสูดหายใจ แต่กลับมีกลิ่นรุนแรงชวนคลื่นเหียน เมื่อกวาดไล่สายตาไปสิ่งที่พบเห็นกลับยิ่งน่าสะเอียดสะเอียนยิ่งกว่า



ผนังโดยรอบเหมือนมีใครซักคนสำรอกเอาทุกสิ่งทุกอย่างในร่างของเขาออกมา ทุกอย่างเละเทะ น่าขยะแขยง และมันขยับเขยื่อนได้ ชายหนุ่มผละออกจากผนังที่ใกล้ที่สุดทันที มือคว้าสะเปะสะปะไปทั่วก่อนตระหนักได้ว่าปืนพลาสม่าที่ติดตัวมาหล่นหายไปตั้งแต่ก่อนถูกลากเข้ามาในโพรงนี้ เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังยิ่งทำให้ร่างไอแซคเย็นจัด

ไม่ทันที่ไอแซคจะได้หันกลับไปมองเต็มตา ร่างเขาถูกพุ่งเข้ากระแทกกลับลงพื้นอีกครั้ง ตามด้วยเสียงกรีดร้องที่อยู่ห่างจากใบหน้าเพียงคืบ สัตว์ประหลาดหน้าตาเหมือนค้างคาวยักษ์ใช้ปีกของมันโอบยึดร่างเข้าไว้พร้อมปล่อยเงี่ยงแหลมคมออกมาอย่างบ้าคลั่ง ชายหนุ่มพยายามปัดป่ายมันออกให้พ้นตัว แต่กลับถูกปลายแท่งแหลมนั้นแทงเข้าที่คออย่างจัง

เขาร้องขึ้นอย่างเจ็บปวด เส้นเลือดที่ต้นคอตอดตุบขึ้นทันทีเมื่อถูกฉีดสารแปลกปลอมเข้าไป มันชักเข็มแหลมออกก่อนผละออกวิ่งหนีไปทิ้งให้ไอแซคนอนสำลัก เขาเริ่มรู้สึกถึงเลือดที่ไหลเวียนในร่างเร็วขึ้นทุกขณะ  มือสั่นเทาพยายามเสือกสนไปตามพื้นด้วยอาการเกร็งค้าง ทั้งกายปวดเหน็บบีบเค้นจนหายใจไม่ออก ไอแซคอ้าปากพยายามโกยอากาศเข้าไปให้ได้มากที่สุด ร่างกายของเขาทำงานอย่างหนักเพื่อขับไล่สารพิษออก

แต่กลับมีสิ่งหนึ่งปรากฎอยู่ปลายสายตา สายรยางค์จำนวนมากที่บิดพันอยู่ตามผนังเริ่มเลื้อยรัดพันธนาการ ตรึงร่างเขาไว้กับที่ ด้วยฤทธิ์ของเคมีทำให้ไอแซคหมดพละกำลังจะต่อต้าน เขาพยายามกระชากขาออกจากปลายหนวดหยุบหยับแต่กลับถูกม้วนจับลากกลับลงมาอย่างไร้ทางสู้ แต่ละหนวดลากป่ายไปตามร่างกายของเขาเหมือนกำลังสำรวจสิ่งแปลกปลอม ส่วนปลายเรียวยาวเริ่มขมวดเข้ากับชุดเกราะส่วนต่างๆก่อนกระชากจนหลุดออกจากร่างชายหนุ่มอย่างง่ายดาย ร่างของไอแซคสั่นเทาเมื่อผิวกายตนได้สัมผัสอากาศนอกชุดเกราะเป็นครั้งแรก



ทุกอย่างยิ่งแย่ลงเมื่อรยางค์เหล่านั้นเริ่มสัมผัสโดนเนื้อหนัง ความเหนียวเหนอะถูกลากไล่ไปทั่วกาย ไอแซคกัดฟันกรอดเมื่อส่วนขรุขระของลำท่อนสีแดงสดยาวแทรกไซ้ไปตามเรือนร่าง สัมผัสผ่านแผ่นอก หน้าท้อง สะโพก ลามลงไปถึงต้นขา

ลมหายใจของชายหนุ่มจุกค้างอยู่ในลำคอทันทีเมื่อปลายรยางค์เบียดแหวกบั้นท้ายและเสียดสีไปตามกึ่งกลางตัว

ไอแซคประหวั่นใจขึ้นมาทันที ไม่ใช่เพราะการรุนรานจากสายระโยงระยางหน้าตาประหลาด แต่เป็นปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกาย เขาตื่นตัวรวดเร็วอย่างน่าตกใจ ท่อนกายกลางตัวเริ่มเบียดขึ้นสู้แรงเลื้อยรัดของปลายหนวดที่เกี่ยวพัน ความปวดร้าวที่ต้นคอแล่นปลาบย้ำเตือนว่าเขาคิดไม่ผิด ต้องเป็นสารที่เนโครมอร์ฟฉีดเข้ามาเมื่อกี้แน่นอน

แต่ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือไอแซคไม่รู้สึกต่อต้าน....

ชายที่ติดอยู่ในอวกาศมาหลายปี โรมรันกับซากศพมีชีวิตมานับไม่ถ้วน ความต้องการของเพศชายเป็นส่วนถูกที่เก็บไว้ลึกสุดของจิตใจดั่งเศษตะกอนที่ตกค้าง แต่เมื่อใดที่ถูกรบกวน ก็พร้อมจะฟุ้งเฟ้อออกมาอย่างรุนแรงราวกับได้รับการปลดปล่อย

แต่ความกำหนัดของเขากลับถูกปลุกเร้าด้วยสิ่งที่เขาเข็ดขยาดมาโดยตลอด

ไม่....นี่มันภาพหลอน


ฝันร้ายของไอแซคยิ่งดูเหมือนความเป็นจริง เมื่อมีเงาของอะไรบางอย่างขยับเข้ามาใกล้ ร่างของเด็กทารกซึ่งมีรยางค์ปลายแหลมทั้งสามงอกยาวจากกลางหลังเริ่มไต่ลงจากผนังมาประชิด ดวงตาไร้แววเมืองมองชายหนุ่มก่อนคืบคลานเข้ามาใกล้ มือเล็กๆไต่ขึ้นเกาะต้นแขนเขาก่อนมันจะแยกเขี้ยว ปลายหนวดเรียวเล็กถูกปล่อยออกจากช่องปากเลื้อยรัดรอบยอดอกเบื้องหน้า ไอแซคครางอึงในลำคอทันทีเมื่อติ่งไตเต่งชันขึ้นตามการโลมเลีย ทารกนั้นเปร่งเสียงร้องแหลมออกมาเบาๆก่อนฝังฟันคมดูดดุนจนแผ่นอกแอ่นไหว เหล็กจากปลายรยางค์เส้นหนึ่งพุ่งเข้าเขี่ยอีกข้างเร่งเสียงจากเขาให้ดังขึ้น

“อ.....อืม......อะ.....”

ไอแซคเริ่มดิ้นรนอีกครั้ง แต่พันธนาการจากเหล่าปีศาจร้ายกลับดึงเขาจมดิ่งสู่ห้วงความอยากซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดวงตาสีเขียวขุ่นเบิกกว้างเมื่อถูกปลายหนวดหนาแทรกเข้าเบื้องล่างโดยไม่ทันตั้งตัว อาการปวดเหน็บเริ่มระไล่ขึ้นมาถึงท้องน้อยลามจรดสะโพก ไอแซคพยายามเปล่งร้องแต่กลับไม่มีเสียงใดๆหลุดลอดออกมาจากลำคอแห้งผาก

ยิ่งหนีเท่าไหร่ สิ่งที่อยู่ในร่างกายเหมือนจะยิ่งเสือกไสเข้ามารุนแรงขึ้น ภายในซึ่งไม่ได้รับการเตรียมพร้อมบดบีบอย่างรุนแรงขับไล่ผู้รุกราน ไอแซคพยายามเอื้อมมือลงหวังจะดึงมันออกแต่กลับถูกหนวดเส้นอื่นๆรั้งไว้ พร้อมข้อเท้าที่ถูกจับถ่างแยกออกจากกัน ทุกครั้งที่เกิดการเบียดแทรกด้านใน ร่างของเขาเหมือนจะถูกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ



“....ฮะ.....อึก.....ไม่......”

ชายหนุ่มพยายามถีบร่างออกจากสิ่งที่เหนี่ยวรั้งเขาไว้ แต่ต้องร้องอย่างเจ็บปวดอีกครั้งเมื่อถูกใบมีดคมแทงเข้ากลางฝ่ามือทั้งสองข้างตรึงไว้กับพื้น ไอแซคพยายามเกร็งมือออก แต่ยิ่งแสบร้าวมากขึ้นเมื่อส่วนคมกริบบาดลึกลงจนเลือดทะลักนองบนพื้น เบื้องหน้านั้นมีร่างหนังหุ้มกระดูกยืนเงื้อค้ำอยู่ ก่อนที่ไอแซคจะได้พูดหรือเปล่งเสียงอะไร มันกลับแทรกท่อนเนื้อหนาเข้าในโพรงปากเขาทันที ความยาวนั้นกดลึกถึงคอหอยจนสำลัก

เปลือกตาหนักอึ้งปิดลงช้าๆจากการสูญเสียเลือด ในหูแว่วเสียงร้องราวกับสมเพศเมื่อชายหนุ่มไม่อาจขัดขืนได้ ทั้งยังบังคับให้เขาดูดกลืนสิ่งที่อยู่ในโพรงปากเข้าไปจนหมด เสียงค่อกแค่กชวนสังเวชดังในลำคอ หยาดใสเริ่มปริ่มลงอาบข้างแก้มซูบตอบด้วยความทรมานที่ประทังเข้าทั่วสรรพางค์กาย เขาไมได้รู้สึกสุขสมอย่างที่ควรจะเป็น ทุกอย่างดำเนินไปอย่างเชื่องช้าราวกับตกอยู่ในนรกทั้งเป็น

เขาไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียวว่าทำไมเรื่องนี้ถึงเกิดขึ้นกับเขา ทั้งยังรังเกียจตัวเองที่ตอบสนองการกระทำสกปรกของพวกมันอย่างง่ายดายนัก

หยุด....หยุดที

เมื่อสติใกล้เลือนลางลงทุกขณะ เขาได้ยินเสียงคำราม เสียงที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยินมา


นั่นอาจเป็นจุดจบที่แท้จริง แต่อย่างน้อยไอแซคจะได้หลุดจากความโหดร้ายนี้เสียที



สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่กรงเล็บที่บั่นหัวเขาออกจากร่าง แต่ปีศาจที่ยืนอยู่เหนือเขากลับถูกขย้ำจนแหลกเหลว เลือดข้นสาดเปรอะเต็มใบหน้าคร้ามที่หายใจรวยริน เสียงหวีดแหลมบาดหูดังขึ้นก่อนส่วนหัวที่ตกจากร่างจะถูกขยี้ซ้ำจนสลายไป เนโครมอร์ฟอื่นๆถอยออกจากร่างเขาทันที ต่างปีนป่ายหาที่หลบซ่อนกายราวกับหวาดกลัว ทิ้งร่างหมดสภาพกรังด้วยคราบเลือดและบาดแผลของเขาไว้เพียงลำพัง

ทัศนวิสัยของชายหนุ่มเริ่มชัดเจนขึ้น มากพอจะเห็นร่างดำทะมึนข้างกาย ใบหน้ายาวครอบด้วยสิ่งที่เหมือนกระโหลกสัตว์ บนร่างนั้นปกคลุมด้วยขนรุงรัง กรงเล็บหนากว้างพอจะขย้ำหัวเขาให้แหลกจากแรงบีบเพียงครั้งเดียว แต่ไอแซคไม่เหลือเรี่ยวแรงที่จะหยัดกายขึ้นต้าน ต้นขาสั่นริกจากความบอบช้ำภายใน เขาเหม่อมองสิ่งเบื้องหน้าผ่านม่านน้ำตาขุ่นมัว นิ่งเงียบรอชะตากรรมของตัวเอง

ฆ่า....ฆ่าฉันที

มันขยับมาใกล้ เดินวนรอบตัวเขาเหมือนกำลังพิจารณาเหยื่อตรงหน้า รูจมูกบนผิวหนังสีเข้มนั้นโน้มลงสูดกลิ่น ชวนให้ไอแซคนึกถึงสัตว์จำพวกสุนัขหรือหมาใน มันส่งเสียงต่ำสั้นๆสองสามครั้ง ก่อนจะตวัดแบกร่างของชายหนุ่มขึ้นมา พาไต่พุ่งขึ้นไปด้านบน กรงเล็บยาวเหมือนมีดดาบตวัดกรีดผนังที่ปิดปากโพรงขาดวิ่นในครั้งเดียว ร่างกายหนาตันแทรกออกจากโพรงอย่างง่ายดาย

....อุ่น?


แม้จะตกใจอยู่บ้าง แต่สัมผัสและขนที่แตะโดนผิวไม่ใช่ความเย็นชืดจากผิวศพเหมือนอย่างเนโครมอร์ฟ กลับมีความร้อนแผ่ออกมา บ่งบอกให้เขารู้ว่ามันเป็นสิ่งมีชีวิต

สิ่งมีชีวีตที่ไอแซคยังไม่สามารถจัดสปีชีย์ได้เหวี่ยงร่างของเขาลงบนพื้นเหล็กเย็นเฉียบ เขากลับขึ้นมาบนตัวยานอีกครั้ง เสียงหวีดของลมด้านนอกเป็นหลักฐานอย่างดี สัตว์ตนนั้นดึงร่างเขาขึ้นก่อนที่ผิวหนังจะแนบเชื่อมเป็นเนื้อเดียวกับพื้นเหล็กด้วยความเย็นจัด กรงเล็บหนาบีบข้างแก้มให้เขาหันมาประชันหน้า ดวงตาจ้องมองกรีดเรียวเหมือนแววตาเรืองวาวในความมืดของสัตว์ป่า ได้ยินเสียงลมหายใจสาบสางถูกผ่อนระบายผ่านซี่ฟันแหลม



ชายหนุ่มไม่กล้าขยับเขยื้อนไปมากกว่าหยัดตัวขึ้นเพื่อรักษาระยะห่าง แต่ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อร่างเบื้องหน้าจึกยึดหัวไหล่เขาไว้ ไอแซคนิ่วหน้า รู้สึกถึงสิ่งที่ดันกระทุ้งอยู่แถวเนินท้อง มันลากขึ้นมาจรดเขี่ยปลายคางที่ปกคลุมด้วยเคราอ่อน เสียดท่อนเนื้อหนาไปตามใบหน้าของเขา

ไอแซคพยายามเบี่ยงหน้าออก แต่ถูกอุ้งมือหนาจับหมับเข้าหลังท้ายทอย กรงเล็บบีบบังคับให้เขาเผยอปากออก ก่อนดันส่วนปลายใหญ่โตแทรกเข้าไป เรียวคิ้วชายหนุ่มขมวดลงเมื่อแท่งเนื้อลากผ่านปลายลิ้นเข้าเสียดกระพุ้งแก้ม ดันจรดเพดานปาก ชายผู้ถูกบังคับร้องตะกุกตะกักเมื่อถูกสิ่งขนาดใหญ่อุดลำคอไว้ สัตว์ร้ายเหมือนจะปรานีบ้าง มันผละออกก่อนเขาจะสำลัก ไอแซคหอบมองคราบใสที่เชื่อมปลายลิ้นเขากับแก่นกายนั้นก่อนมันจะถูกส่งเข้ามาอีกครา

รสสัมผัสที่อวลอยู่ในโพรงปากรุนแรงจนชายหนุ่มมึนงง เขาผงกศีรษะออกเล็กน้อยและดันกลับเข้าอย่างเผลอตัว ลิ้นถูกเบียดดันเริ่มไล่เลียไปตามความยาวเต็มไปด้วยขดเส้นเลือด ชายหนุ่มครางเบาๆเมื่อได้ลิ้มรสฝาดที่ขับปริ่มออก ขณะเสียงในหัวเริ่มกู่ร้องพยายามเรียกสติเขากลับมา

ร้อน...


เขาหยุดตัวเองไม่ได้ ความปรารถนาที่ไม่ได้รับการปลดปล่อยก่อนหน้ายิ่งทำให้ปวดเกร็งไปทั่ว ความร้อนรุ่มที่ก่อขึ้นในร่างกายเริ่มเอ่อล้นอีกครั้ง ไอแซคยังคงทำหน้าที่ของตนเองด้วยเรียวลิ้นและปลายนิ้ว

เพื่อปรนเปรอสิ่งมีชีวิตตนนี้ เพื่อดับความกระหายอยากของตนเอง

สัตว์หน้าขนคำราม อารมณ์พุ่งสูงทำให้กายมันยิ่งขยายใหญ่จนคับปากแทบสำลัก มันดึงไอแซคที่หอบครางออกก่อนกระชากชายหนุ่มเข้ามาใกล้ จับให้เบียดเกยอยู่บนหน้าขาพิงแผ่นอกหนา ส่วนที่ยื่นออกมาเหมือนปากขยับใกล้พ่นลมหายใจร้อนปะทะใบหน้า

“! อาาาา---!!”

ไอแซคเบิกดวงตาเมื่อกายช่วงล่างถูกรุนรานอีกครั้ง ก้มมองเห็นท่อนกายหนาเชื่อมต่อเป็นหนึ่งเดียวในร่างของเขาอาศัยการเบิกทางก่อนหน้าและเมือกเหนียวช่วยให้กล้ามเนื้อคลายลงบ้าง แต่ด้วยขนาดที่ใหญ่กว่ามาก เมื่อมันพยายามดันเข้ามากเท่าไหร่ ชายหนุ่มก็ยิ่งเปล่งเสียงร้องด้วยความเจ็บจุกในช่องท้องมากเท่านั้น

กรงเล็บยาวบีบท่อนขาเขาไว้ ปลายแหลมทิ่มเข้าจิกเนื้อจนเลือดซึมไม่ให้ขยับหนี กว่าที่สิ่งมีชีวิตปริศนาจะสอดกายเข้ามาจนมิด ไอแซคก็ร้องจนแทบหมดเสียง ลมจากด้านนอกปะทะผิวให้ขนลุกยะเยือก แต่สิ่งที่เบียดแทรกอยู่ในร่างกลับส่งความร้อนลามเลียไปทั่วเรือนกาย แก่นกายเหยียดชันขึ้นอย่างน่าละอาย และยิ่งแดงจัดเหมือนกรีดร้องเมื่อได้รับแรงกระแทกสวนจากเบื้องล่าง

สัมผัสจากสัตว์ร้ายไม่เหมือนพวกก่อนหน้า มันทำให้เขาดิ้นเร่าได้โดยไม่มีข้อแม้

ไอแซคค้นพบเสียงตัวเองอีกครั้งเมื่อส่วนปลายนั้นเสียดเข้าในจุดที่ทำให้ทุกอย่างในหัวขาวโพลน สมองเขาเหมือนจะด้านชาต่อความเจ็บปวดไปทันทีแม้จะเห็นสีแดงฉานที่อาบย้อมต้นขา แต่ชายหนุ่มกลับแอ่นร่างขึ้นรอรับแรงเบียดอัดที่ถูกส่งเข้าในร่างกายซ้ำๆ



[ไอ---ไอแซค--......]

เสียงคุ้นหูดังขึ้นใกล้ๆตัวเขาพร้อมเสียงซ่า วิทยุรับสัญญาณตกอยู่ใกล้ๆบริเวณนี้ แต่ไอแซคไม่มีกะใจในตอนนี้

[ไอแซค----คุณได้ยินไห----]

“อา......คึ.......อื้มมม.......ฮะ....”

ท่อนแขนหนาตวัดรอบกายเขา ทั้งกักขังและโอบกอดไว้ในคราวเดียว ไอแซคเอนหัวพักพิงบนแผ่นอกกว้างอุดมด้วยเส้นขนสีเข้ม ชายหนุ่มวางมือขยุ้มลงบนเรือนพุ่มขนหนาไม่สนใจบาดแผลกลางฝ่ามือจากความรุนแรงก่อนหน้า ขยำทึ้งระบายความวาบหวามในร่างตนที่ปะทุมากขึ้นทุกขณะ เขาลูบไล้กายที่พลุกพล่านของตนจนอาบไปด้วยคาวเลือด แม้พยายามเม้มปากสกัดกลั้นเสียงน่าอับอายแต่ความรุ่มร้อนกลับบีบให้ต้องร้องออกมา และแว่วดังขึ้นเรื่อยๆ

[ไอแซค---คุณเป็น---ไร---ไอแซ----]

“อื้อออ!”

ปลายเท้าจิกเกร็งกลางอากาศเมื่อถูกสอดใส่รุนแรง ความกระสันอยากไหลแล่นมารวมตัวอยู่ที่ท่อนเนื้อก่ำช้ำ ร่างเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยบาดแผลพยายามซุกเข้าหาความอบอุ่นจากกายเบื้องหลัง การเสียดสีและการบีบรัดเพียงบางเบาเรียกเสียงเครือต่ำของอมนุษย์ให้ดังขึ้น

เขาถูกตะครุบลงบนพื้น ก่อนโดนเบียดเสียดเข้าหาจนสุดลำท่อน ชายหนุ่มแผดร้องสุดเสียงเมื่อร่างที่ทาบทับลงมาเร่งจังหวะเยี่ยงสัตว์ป่า แรงกระแทกกระทั้นอย่างหนักทำให้ร่างเขาไหวโยน อุ้งมือหนาบดกำรอบจุดกลางกายจนสั่นสะท้าน เขาเอี่ยวโน้มลำคอหนานั้นลงมา เบียดริมฝีปากเข้าบดคลึงหาท่อนลิ้นหนาที่ดุนดันเข้าในโพรงปาก

[“ไอแซ----ไอแซค!!]

อีก...แรงอีก....
 


ไอแซคโทษทุกสิ่งทุกอย่างเป็นความผิดของพิษที่ตกค้างอยู่ในร่าง ถึงเวลาที่ปล่อยจิตใต้สำนึกและเหตุผลให้หลุดลอยไปพร้อมกับเส้นสติขาดผึ่ง รอรับความเสร็จสมทางกายที่เขารอมานานเสียนานเสียที




------------------------------------------------------


อย่าถามหาสาระหรือความสมจริงนะ คนแต่งไม่เคยเล่นเดดสเปซ //พราก
ขออนุญาตไม่คลุมขาวเพื่ออรรถรส //มึงบอกช้าไปปะวะ

ชื่อฟิคมาจากวลีเด็ดในเกม ไม่มีความหมายเป็นพิเศษเกี่ยวกะในฟิคหรอก...(ถึงคำมันจะดูหื่นๆ)

ตัวที่อยู่ในฟิคอิงมาจากในเกมทั้งหมดก่ะ(แต่จริงๆส่วนใหญ่ก็หน้าตาคล้ายๆกันไำปหมดอยู่แล้วเนอะ) ยกเว้นพ่อตัวสุดท้ายที่มโนขึ้นมาเอง ขออภัยแฟนๆด้วย
O<--<

พอดีว่าโดนคนไซโคมา แต่ดูเหมือนจะคิดผิดโพดๆ คราวหน้าไม่เอาอีกแล้ว เหนื่อยสุดๆ ฮืออออออ

สัญญาว่าครั้งหน้าจะอัพนีวานฟิลด์ ถ้าเป็นไปได้ แฮ่กๆ O<~~~<

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

http://maya01.exteen.com/20130322/dead-space-official-fiction-by-nico-fisher-part-1

มีใครเคยอ่านเวอร์ชั่น Yuri ป่ะ? ลองดูนะฮะ มี 3 ตอน คนเขียนไม่ได้ลงตั้งนานละ

#4 By Hope (49.231.115.172) on 2013-08-30 16:02

นี่คือไอแซคที่ฮานะรู้จักหรอ?? <<< คำแรกมันผุดขึ้นมาในหัวเลยค่ะ ฮว้ากกกกก
เป็นฉากเรทที่ยาวนานมว้ากกกกก แบบมีภาคต่อไหมคะ ?? ไม่เคยคิดว่าเดดสเปดจะมีฉากจิ้นกะเนโครมอฟด้วย!! เอาเถอะ มันเจอมาตั้งกะภาค 2 แล้ว ช่างมัน
ป.ล.บรรยายเห็นภาพสุดๆ แบบ อื้ม.....นั่งกำเดาปุดๆเลยค่ะ

#3 By ~ HaNaHaNa ~ on 2013-03-02 16:09

พี่ก๊าสสสสสสสสส
โอย ไอแซคเคะแตกมาก มัน......//ตายด้วยความฟิน

#2 By บร๊ะเจ้าตาร์ (103.7.57.18|110.49.232.159) on 2012-12-03 11:46

ช่างเป็นฉากเรทที่ยาวนานและเห็นภาพมาก ..เทนทาเคิลน่ากลัวอ่ะTT เอ้อ ช่วงที่ร้องออกมาว่า ฮึก อึก ไม่ รู้สึกว่ามันดูเคะแตกสุดๆ..... แต่บรรยายดีโค่ดๆ สมกับเป็นแกดี แกเอาดีด้านแต่งเรทนะ โอเลยล่ะ หึหึ =w=

#1 By ท่านlord (103.7.57.18|27.130.78.91) on 2012-12-02 23:33

Categories